Zdjęcie leśnika z Nadleśnictwa Lubin obiegło internet

Jak się jednak okazało, był to leśnik z Nadleśnictwa Lubin, który po prostu odpoczywał podczas pracy w terenie. Zdjęcie zostało wykonane w momencie przerwy, a cała sytuacja nie miała nic wspólnego z zagrożeniem życia czy zdrowia. Mimo to fotografia szybko zdobyła popularność w mediach społecznościowych, gdzie użytkownicy zaczęli tworzyć różne interpretacje i komentarze. Sprawa pokazuje, jak łatwo pojedynczy kadr może zostać wyrwany z kontekstu i wywołać lawinę domysłów.

Leśnicy podkreślają, że ich praca często odbywa się w trudnych warunkach i wymaga chwili wytchnienia, zwłaszcza podczas długiego dnia w lesie.

-Co roku mniej więcej o tej samej porze sporządzamy szacunki brakarskie. Jedni wyruszają w las jak jest zimno, inni czekają na pierwsze promienie słońca, a Ja jak jest ciepło i grzeje. Człowiek łatwiej wtedy przyswaja witaminę D. Na czym to wszystko polega? W tym roku musimy zaplanować, gdzie będziemy wykonywali trzebieże i zręby. Pomocny jest w tym Plan Urządzania Lasu, w którym wszystko jest napisane linijka po linijce. Nie możemy sobie wejść i ciąć tam gdzie się nam podoba. Wszystko musi być zgodnie z planem. Gdy już wytypujemy powierzchnie, na których będą prowadzone cięcia musimy tam pojechać i zrobić szacunek brakarski - czytamy na fb Nadleśnictwa Lubin.  Każde drzewo na wyznaczonym obszarze musi zostać dokładnie obejrzane. Mierzymy pierśnicę, wysokość i określamy sortyment. Sortyment to taka identyfikacja surowca; dane drzewo może być na przykład deską, więźbą dachową, łatą, papierem, opałem, zrębką, paletą spożywczą, a nawet pieńkiem, z którego rzeźbiarz zrobi coś pięknego. Praca ta jest dwuosobowa, jedna persona mierzy średnicę i zaznacza drzewa, które pomierzyła, druga na specjalnym raptularzu stawia kropki i kreski w rubrykach ze średnicami, które podaje osoba mierząca. Jeżeli będzie w tej samej średnicy 10 sztuk drzew powstaje koperta i tak dalej i tak dalej.(patrz zdjęcie) Kto ma latać ze średnicomierzem i farbą i mierzyć, tutaj zdania są podzielone, przynajmniej w moim leśnictwie. Prawdą jest to, że mam większe doświadczenie w sortymentacji surowca, ale wiek i siwy włos wskazują, że ruch u mnie nie jest wskazany. Ja zapisuję te średnice i tym samym absorbuję witaminę i ogrzewam w słońcu stare kości.